Η κοξάρθρωση, ή εκφυλιστική νόσος της άρθρωσης του ισχίου, είναι μια από τις πιο σοβαρές παθολογίες του μυοσκελετικού συστήματος. Λόγω του μεγάλου μεγέθους των αρθρικών δομών, ο πόνος και η ενόχληση είναι πολύ πιο έντονες από ό,τι σε άλλες αρθρώσεις. Οι συνέπειες της παθολογίας είναι επίσης σοβαρές - εάν η καταστροφή των μικρών οστικών αρθρώσεων προκαλεί πολλές δυσάρεστες αισθήσεις, τότε η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου χωρίς θεραπεία είναι μια άμεση διαδρομή προς την αναπηρία. Μόνο η σωστή θεραπεία, και μερικές φορές η χειρουργική επέμβαση, θα βοηθήσει ένα άτομο να μην χάσει την ικανότητα να περπατήσει.
Τι είναι η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου;
Κοξάρθρωση, οστεοάρθρωση, αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου είναι συνώνυμα για την ίδια παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται στην περιοχή του ισχίου στη μία ή και στις δύο πλευρές. Στη σύγχρονη ιατρική, η παθολογία ονομάζεται επίσης οστεοαρθρίτιδα: παλαιότερα πιστευόταν ότι οι εκφυλιστικές διεργασίες δεν χαρακτηρίζονταν από φλεγμονή, αλλά πιο ακριβείς μελέτες έχουν δείξει το αντίθετο. Ο προσβεβλημένος ιστός αρθρικού χόνδρου απελευθερώνει φλεγμονώδη στοιχεία (ιντερλευκίνες), επομένως η οστεοαρθρίτιδα είναι ένας άλλος σωστός όρος.
Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Προχωρά σταθερά, περνώντας από το ένα στάδιο στο άλλο,
- Οδηγεί σε επίμονο πόνο, περιορισμένη κινητικότητα των αρθρώσεων,
- Προκαλεί παραμόρφωση των επιφανειών των οστών, μερική ή πλήρη καταστροφή του υαλώδους χόνδρου,
- Σε προχωρημένο στάδιο, είναι πιο τυπικό για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά συχνά ξεκινά μετά από 40 χρόνια,
- Τα συμπτώματα της παθολογίας είναι παρόντα στο 70% των ατόμων άνω των 75 ετών,
- Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από τη νόσο.
Η άρθρωση είναι ένας μηχανισμός που έχει μέρη τριβής. Λόγω της μείωσης της ποιότητας ή της ποσότητας του λιπαντικού (διααρθρικό υγρό), οι επιφάνειες επαφής φθείρονται. Εμφανίζονται μικρές ρωγμές στον χόνδρο, αργότερα καταρρέουν και αντί για υγιή ιστό εμφανίζεται κάλος. Τέτοιες αναπτύξεις εμποδίζουν το πόδι να κινηθεί κανονικά και οι λειτουργίες του χάνονται.
Αιτίες της νόσου
Η αρθροπάθεια του δεξιού ή του αριστερού ισχίου μπορεί να είναι πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής και η πρώτη επιλογή είναι χαρακτηριστική για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η πρωτογενής μορφή της νόσου αναπτύσσεται εδώ και δεκαετίες και σχετίζεται με τη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία και την καταστροφή του χόνδρου.
Η δευτεροπαθής κοξάρθρωση έχει άλλες αιτίες και μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και σε νεαρό άτομο. Σχετίζεται με αναδυόμενη φλεγμονή (λοιμώδης, αυτοάνοση), η οποία δίνει ώθηση στην έναρξη της παθολογίας. Η αιτία μπορεί επίσης να είναι ένας προηγούμενος τραυματισμός του ισχίου (μώλωπας, εξάρθρωση, κάταγμα οστού). Άλλες πιθανές αιτίες της δευτερογενούς μορφής:
- Επεμβάσεις σε αυτή την ανατομική ζώνη,
- Σακχαρώδης διαβήτης και άλλες σοβαρές μεταβολικές παθολογίες,
- Ορμονικές παθήσεις
- Συγγενείς, επίκτητες μορφές καμπυλότητας και μετατόπισης των οστών,
- Δυσπλασία αρθρώσεων σε ένα παιδί,
- Προεξοχή της κοτύλης, νέκρωση της μηριαίας κεφαλής,
- Αγγειακές παθήσεις συστηματικής φύσης, που οδηγούν σε επιδείνωση της διατροφής του χόνδρου,
- Φυματίωση των οστών, ρευματοειδής οστεοαρθρίτιδα,
- ουρική αρθρίτιδα, ασθένεια Perthes,
- Όγκοι - καλοήθεις, κακοήθεις.
Τα συμπτώματα της αρθρώσεως της άρθρωσης του ισχίου οποιασδήποτε μορφής θα εμφανιστούν πιο γρήγορα εάν το σώμα επηρεαστεί από παράγοντες κινδύνου:
- Συνεχές στρες, νευρικό σοκ, κατάθλιψη και άγχος,
- Παχυσαρκία, ακόμη και μέτριο υπέρβαρο,
- Δυσμενής κληρονομικότητα
- Σωματική αδράνεια, καθιστική εργασία ή ορισμένα επαγγέλματα με υψηλό φορτίο στην άρθρωση,
- Υπερβολική σωματική (δύναμη) δραστηριότητα, επαγγελματικός αθλητισμός.
Συμπτώματα της νόσου
Είναι αδύνατο να μην παρατηρήσετε την αναπτυσσόμενη αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου και τα συμπτώματά της. Ακόμη και σε πρώιμο στάδιο, η ασθένεια γίνεται αισθητή και, κυρίως, πόνος. Ο πόνος με την αναδυόμενη και προοδευτική αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου αυξάνεται καθώς η νόσος περνά από το ένα στάδιο στο άλλο. Εμφανίζονται στην περιοχή των μηρών, ακτινοβολούν στο γόνατο, στη βουβωνική χώρα, ακόμη και στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Συνήθως μετά τον ύπνο ο πόνος υποχωρεί, αλλά σε προχωρημένο στάδιο μπορεί να είναι συνεχώς παρών. Κατά την ψηλάφηση, ο πόνος δεν γίνεται πάντα αισθητός, επειδή η βλάβη στην άρθρωση μπορεί να ξεκινήσει από βαθιά κενά μέρη.
Άλλα πιθανά σημάδια της νόσου:
- Ένα τσούξιμο που εμφανίζεται κατά την κίνηση, μερικές φορές ακόμη και ελαφρά,
- Κουτσά, αλλαγή στο βάδισμα,
- Βραχύνοντας το πόδι στην πλευρά όπου υπάρχει αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου,
- Δυσκαμψία κίνησης, περιορισμένη περιστροφή και κίνηση του ποδιού.
Καθώς αναπτύσσεται, εμφανίζονται άλλα σημάδια παθολογίας. Έτσι, η ψηλάφηση δίνει μια αίσθηση οστικής παραμόρφωσης και παρουσίας αναπτύξεων. Κατά την εξέταση, ο γιατρός σημειώνει μυϊκή ατροφία και ο ασθενής, ακόμη και στην καθημερινή ζωή, αναγκάζεται να κινηθεί με μπαστούνι ή πατερίτσα λόγω πόνου και αδυναμίας του άκρου.
Γενικά, ο πόνος και άλλες κλινικές εκδηλώσεις εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το στάδιο. Τα ακόλουθα στάδια της κοξάρθρωσης διακρίνονται:
- Πρώτα. Τα συμπτώματα είναι ήπια, αλλά οι αρχικές αλλαγές είναι ήδη αισθητές κατά τη διάγνωση. Το αρθρικό υγρό γίνεται παχύτερο, ο όγκος του μειώνεται και η δομή του χόνδρου αλλάζει προς το τέλος του σταδίου. Εμφανίζονται μικρές ρωγμές, τις οποίες το σώμα προσπαθεί να αντιμετωπίσει σχηματίζοντας μικρούς «κάλους».
- Δεύτερος. Ο πόνος σε αυτό το στάδιο είναι αρκετά αισθητός, το τσούξιμο και ο περιορισμός της κινητικής λειτουργίας είναι εμφανείς. Το σύνδρομο πόνου ακτινοβολεί σε άλλα μέρη του σώματος, εξαπλώνοντας σε όλο το πόδι. Η εικόνα δείχνει: λέπτυνση του χόνδρου, στένωση της απόστασης μεταξύ των οστών, διαταραχή της δομής των αρθρικών επιφανειών και μερικές φορές μετατόπιση της κεφαλής του οστού από την υποδοχή. Ο αριθμός των οστικών αναπτύξεων (οστεόφυτα) είναι αυξημένος.
- Τρίτος. Ο πόνος γίνεται αφόρητος, το άτομο περιορίζεται σοβαρά στην κίνηση, πολλοί σταματούν να κινούνται εντελώς. Ο χόνδρος καταστρέφεται σχεδόν ολοκληρωτικά, οι μύες ατροφούν και η άρθρωση παραμορφώνεται σοβαρά. Τα οστεόφυτα των οστών μοιάζουν με αγκάθια και ερεθίζουν τις νευρικές απολήξεις.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι και οι επιπλοκές;
Είναι εύκολο να γίνει κατανοητό ότι εάν, σε μια παθολογία όπως η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου, τα συμπτώματα και η θεραπεία προσδιοριστούν λανθασμένα και άκαιρα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Αφόρητος πόνος, η αδυναμία να περπατήσει, η ανάγκη για συνεχή φροντίδα - αυτό περιμένει ένα άτομο χωρίς θεραπεία για αυτήν την ασθένεια.
Η αναπηρία λόγω βλάβης στα οστά του ισχίου προσδιορίζεται ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου. σε περίπτωση πλήρους ανικανότητας προς εργασία δίνεται η πρώτη ομάδα. Για τέτοιους ασθενείς, ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση - αυτή είναι η μόνη αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας σε μια τέτοια κατάσταση. Αλλά ακόμη και οι σύγχρονες χειρουργικές μέθοδοι μπορεί να εγκυμονούν κίνδυνο επιπλοκών:
- Μολυσματική λοίμωξη
- Θρόμβωση, εμβολή θρόμβου,
- Σημαντική απώλεια αίματος.
Το συνολικό ποσοστό των επιπλοκών είναι μικρό - 0,5-2%, αλλά συμβαίνουν. Τις περισσότερες φορές, η πρόθεση μολύνεται, η οποία στη συνέχεια πρέπει να αντικατασταθεί με μια νέα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό να ακολουθήσετε μια πορεία αντιβιοτικής θεραπείας μετά την επέμβαση.
Διαγνωστικά μέτρα για την αρθροπάθεια
Συνιστάται να αναζητήσετε βοήθεια από τραυματολόγο, χειρουργό ή ορθοπεδικό με τα πρώτα σημάδια βλάβης στην περιοχή του μηριαίου. Αρχικά, εάν υπάρχει υποψία αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου, ο γιατρός πραγματοποιεί φυσικές εξετάσεις:
- Αισθάνεται το άνω μέρος του μηρού, εντοπίζει σημεία πόνου, οστεόφυτα των οστών,
- Εκτελεί παθητικές κινήσεις του ποδιού - κάμψη, έκταση, απαγωγή και προσαγωγή για να καθορίσει το εύρος των πιθανών κινήσεων.
Η ενόργανη διάγνωση θα βοηθήσει να γίνει πιο ακριβής διάγνωση και να συνταγογραφηθεί θεραπεία για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου. Τυπικά, πραγματοποιείται ακτινογραφία - η φθηνότερη διαθέσιμη ερευνητική μέθοδος. Συνιστάται η λήψη ακτινογραφιών χρησιμοποιώντας σύγχρονες συσκευές ή η αντικατάστασή τους με αξονικές τομογραφίες, όπου η ποιότητα των εικόνων είναι πολύ υψηλότερη. Η αξονική τομογραφία παρέχει ολοκληρωμένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των οστών, του χόνδρου και των αρθρικών επιφανειών. Εάν απαιτείται λεπτομερής μελέτη της κατάστασης των μαλακών ιστών (για παράδειγμα, εάν τσιμπηθεί μια νευρική ρίζα), ο ειδικός θα συνταγογραφήσει μαγνητική τομογραφία.
Άλλα πιθανά διαγνωστικά μέτρα:
- Υπερηχογράφημα της άρθρωσης,
- Αρθροσκόπηση,
- Εξέταση αίματος για ρευματοειδή παράγοντα,
- Τεστ φυματίωσης,
- Βιοχημική ανάλυση για ύποπτο σακχαρώδη διαβήτη, ουρική αρθρίτιδα.
Είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί η αιτία της δευτεροπαθούς κοξάρθρωσης, γιατί χωρίς να επηρεαστεί δεν θα είναι δυνατό να σταματήσει η πορεία της νόσου.
Θεραπεία αρθρώσεων της άρθρωσης του ισχίου - φάρμακα και φυσιοθεραπεία
Εάν τα σημάδια της νόσου είναι διακριτικά και δεν έχει φτάσει στο στάδιο των μη αναστρέψιμων αλλαγών, ο ασθενής θα επωφεληθεί από τη συντηρητική θεραπεία. Θα χρειαστεί επίσης φαρμακευτική θεραπεία όταν η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου έχει γίνει σοβαρή - ως μέρος της πορείας της θεραπείας.
Πώς αντιμετωπίζεται η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου; Υπάρχει ένα πρόγραμμα για τη φαρμακευτική διόρθωση της νόσου:
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Τα χάπια ή οι ενέσεις θα βοηθήσουν στην ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή. Δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανεξέλεγκτα - η ικανότητα αναγέννησης του ίδιου του χόνδρου θα μειωθεί και, επιπλέον, το στομάχι και τα έντερα επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τα ΜΣΑΦ.
- Αγγειακά φάρμακα. Η θεραπεία με τέτοια μέσα βοηθά στην ενίσχυση της διατροφής του χόνδρου και προάγει την αποκατάστασή του.
- Μυοχαλαρωτικά. Ενδείκνυται για σπαστικό μυϊκό πόνο που προκαλείται από βλάβη στην περιοχή των μηρών.
- Χονδροπροστατευτικά. Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου απαιτεί υποχρεωτική και πολύμηνη λήψη τέτοιων φαρμάκων. Πρέπει επίσης να χρησιμοποιείτε ένεση σε μαθήματα, συμπεριλαμβανομένης της ένεσης στην κοιλότητα της άρθρωσης. Μια ακόμη πιο αποτελεσματική τεχνική είναι η έγχυση υαλουρονικού οξέος στην άρθρωση.
- Κορτικοστεροειδή. Χρησιμοποιούνται σε ακραίες περιπτώσεις με τη μορφή ενδοαρθρικών ενέσεων. Αυτή η θεραπεία είναι απαραίτητη εάν τα συμπτώματα γίνουν αφόρητα.
Οι εξωτερικοί παράγοντες (αλοιφές, τζελ) για την κοξάρθρωση είναι συνήθως αναποτελεσματικοί λόγω της βαθιάς έκτασης της άρθρωσης. Όμως συχνά χρησιμοποιούνται φυσιοθεραπευτικές τεχνικές και παρέχουν σοβαρή ανακούφιση από τον πόνο. Γίνεται UHF, θεραπεία με laser, μαγνητική θεραπεία στην περιοχή των μηρών, UHF και μασάζ. Επίσης, για την οστεοαρθρίτιδα ενδείκνυται η χειρωνακτική θεραπεία και σε ορισμένες περιπτώσεις η έλξη της άρθρωσης.
Λαϊκές θεραπείες για την αρθροπάθεια
Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν παραδοσιακή θεραπεία για αυτήν την παθολογία, αν και η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου ανταποκρίνεται ελάχιστα σε διάφορες εξωτερικές μεθόδους. Μόνο σε περίπτωση έντονου πόνου μπορούν να εφαρμοστούν κομπρέσες με μόνωση στο σημείο που πονάει, αν και αυτό θα αποσπά περισσότερο την προσοχή. Η θεραπεία της περίπλοκης και προχωρημένης αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου γίνεται καλύτερα με από του στόματος φάρμακα:
- Ρίξτε 100 γραμμάρια ξηρού μυρωδικού φουρνάκι σε 500 ml βότκα, αφήστε το στο σκοτάδι για 10 ημέρες, πάρτε 30 σταγόνες τρεις φορές την ημέρα για να ανακουφίσετε τη φλεγμονή.
- Φτιάξτε ζελέ κάθε μέρα, εάν δεν υπάρχουν αντενδείξεις, προετοιμάστε τακτικά ζελέ κρέατα - τα πιάτα δεν θα χρησιμεύσουν χειρότερα από τα χονδροπροστατευτικά.
Μπορείτε να ανακουφίσετε τον πόνο με αυτή τη κομπρέσα. Πρέπει να αναμίξετε εξίσου μέλι, ιατρική χολή, αμμωνία, γλυκερίνη, εφαρμόστε στην άρθρωση, δέστε με ένα ζεστό πανί. Αφήστε τη κομπρέσα για 3 ώρες και μετά ξεπλύνετε.
Άλλες μέθοδοι και χειρουργική επέμβαση
Για την πλήρη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, είναι πολύ σημαντικό να ακολουθείτε τη σωστή διατροφή. θα πρέπει να εγκαταλείψετε τα τρόφιμα που παρεμποδίζουν την παροχή αίματος και βλάπτουν τη διατροφή του χόνδρου. Πρόκειται για καπνιστά κρέατα, ξύδι, υπερβολικά αλατισμένα τρόφιμα, τηγανητά, καθώς και τρόφιμα με συντηρητικά και τρανς λιπαρά. Αλλά θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερα πιάτα με μαγνήσιο, κάλιο, ιώδιο και ασβέστιο στη διατροφή.
Αυτό που είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της αρθρώσεως της άρθρωσης του ισχίου είναι οι θεραπευτικές ασκήσεις. Καθημερινές προθέρμανση και ειδικές ασκήσεις σε ξαπλωμένη θέση πρέπει να γίνονται από όλους τους ασθενείς. Για παράδειγμα, πρέπει να σηκώσετε αργά το πόδι σας προς τα πάνω και να το κρατήσετε πάνω από το πάτωμα για αρκετά δευτερόλεπτα. Είναι σημαντικό να αποφεύγετε τις ξαφνικές κινήσεις και να αποφεύγετε το μακρύ και γρήγορο περπάτημα - σε περίπτωση κοξάρθρωσης, αυτό θα αυξήσει μόνο την εξέλιξη της νόσου. Για να ξεφορτώσετε την άρθρωση, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μπαστούνι, πατερίτσες και ένας ορθοπεδικός μπορεί επίσης να συστήσει ειδικές ορθώσεις για να απαλύνει το φορτίο.
Η θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου στο τρίτο και τελευταίο στάδιο πραγματοποιείται μόνο με τη βοήθεια χειρουργικής επέμβασης. άλλες μέθοδοι είναι αναποτελεσματικές. Στο 95% των περιπτώσεων, η επέμβαση είναι επιτυχής και οι κινήσεις των ποδιών αποκαθίστανται πλήρως. Αλλά οι προθέσεις δεν διαρκούν για πάντα, η διάρκεια ζωής τους είναι έως και 20 χρόνια, επομένως η χειρουργική επέμβαση είναι η τελευταία λύση. Κατά την ενδοπροσθετική, η άρθρωση του ίδιου του ασθενούς αντικαθίσταται με τεχνητή και η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου δεν αποτελεί πλέον απειλή.
Πρόληψη της κοξάρθρωσης
Για να μην πραγματοποιήσετε πολύπλοκη θεραπεία της παθολογίας, να μην υποφέρετε από πόνο, είναι σημαντικό να ξεκινήσετε προληπτικά μέτρα από νεαρή ηλικία. Η πρόληψη της κοξάρθρωσης είναι ιδιαίτερα σημαντική για όσους εκτίθενται σε παράγοντες κινδύνου.
Για να διασφαλίσετε ότι η παροχή αίματος στον χόνδρο δεν υποφέρει, θα πρέπει:
- Ακολουθήστε μια δίαιτα που περιλαμβάνει φυτικές τροφές, επαρκή ποσότητα άπαχου κρέατος, τυρί κότατζ, ζελέ, τροφές γάλακτος που έχουν υποστεί ζύμωση,
- Σταματήστε το κάπνισμα, μην κάνετε κατάχρηση αλκοόλ,
- Όταν εργάζεστε σε καθιστική θέση, να κάνετε τακτικά ζέσταμα, να κάνετε απλές ασκήσεις,
- Εγκαταλείψτε τον καθιστικό τρόπο ζωής για να κάνετε σκι, κολύμπι και άλλες αερόβιες ασκήσεις χαμηλής έντασης.
Για να αποφευχθεί η ενόχληση ενός ατόμου από την αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου, θα πρέπει να ελέγξετε το σωματικό βάρος, να αποτρέψετε την παχυσαρκία και την εμφάνιση ακόμη και 5-10 επιπλέον κιλών - αυτό αυξάνει σοβαρά το φορτίο στην περιοχή του μηριαίου. Η Κοξάρθρωση μπορεί να προληφθεί μόνο με μια ολοκληρωμένη προσέγγιση και έναν υγιεινό τρόπο ζωής!